Tour de France - (WK Baan) Vijf medailles iets te magere oogst
Het WK baanwielrennen eindigt voor Oranje zonder de glans van goud, al is Willy Kanis er dicht bij.
Voor het eerst sinds lange tijd heeft de Nederlandse baanploeg een wereldtitelstrijd zonder goud afgesloten. De door Rabobank gesponsorde nationale teams pakten bij het WK in het Poolse Pruszków vijf medailles. Eenmaal zilver en vier keer brons. De zilveren plak van Willy Kanis op de individuele sprint was er wel een met een gouden randje, want ze duwde de torenhoge favoriete Victoria Pendleton bijna van het hoogste podium. Kanis kwam twee millimeter tekort voor een sensationele coup.
Op de laatste dag gaven Tim Veldt (foto) en Willy Kanis met haar tweede medaille het Nederlandse palmares nog een beetje meer gezicht met brons op respectievelijk het omnium en keirin. Toch ontbrak de glans van goud in Polen en viel de medaille-oogst een stuk lager uit dan vooraf was ingeschat. De wereldbekerfinale in Kopenhagen is een aardige indicatie voor de internationale krachtsverhoudingen en daar scoorde de Nederlandse ploeg stukken beter dan in Polen.
Toch zijn er ook lichtpunten. Willy Kanis is de kroonprinses van het mondiale sprinten. In Polen pakte ze al twee medailles en liep ze er nog drie nipt mis. Samen met de ook redelijk presterende Yvonne Hijgenaar werd Kanis vijfde in de teamsprint. Dezelfde positie bekleedde ze na de 500 meter tijdrit. In de ploegenachtervolging was de Nederlandse équipe met Kanis er met een vierde plek nog het dichtste bij. Zaterdag was echter haar grote dag. Het bereiken van de finale in het individuele sprinttoernooi was al verrassend. Vervolgens bleek ze in de eindstrijd de evenknie van de regerend wereld- en olympisch kampioene Victoria Pendleton.
Zondag voegde ze daar nog brons op Keirin aan toe. Een medaille waar ze mee kon leven. "Ik heb vannacht na de sprintfinale van zaterdagavond bijna geen oog dicht gedaan. Pendleton kon het ook niet in de kwalificatie vandaag, Dat zegt al genoeg. Als je er dan toch brons uitsleept, mag je zeer tevreden zijn. Zoals ik ook over het hele toernooi tevreden ben."
Bij de mannen zullen ze dat amper zijn. Tim Veldt (brons op opnium) en Teun Mulder (derde Keirin) waren de spreekwoordelijke uitzonderingen. De rest van de Nederlandse mannen stelde eigenlijk teleur. Maar bondscoach Peter Pieters mag gerust zijn. In de drie jaar tot de Olympische Spelen van Londen kan er nog veel worden recht gezet. Meer lezen
Voor het eerst sinds lange tijd heeft de Nederlandse baanploeg een wereldtitelstrijd zonder goud afgesloten. De door Rabobank gesponsorde nationale teams pakten bij het WK in het Poolse Pruszków vijf medailles. Eenmaal zilver en vier keer brons. De zilveren plak van Willy Kanis op de individuele sprint was er wel een met een gouden randje, want ze duwde de torenhoge favoriete Victoria Pendleton bijna van het hoogste podium. Kanis kwam twee millimeter tekort voor een sensationele coup.
Op de laatste dag gaven Tim Veldt (foto) en Willy Kanis met haar tweede medaille het Nederlandse palmares nog een beetje meer gezicht met brons op respectievelijk het omnium en keirin. Toch ontbrak de glans van goud in Polen en viel de medaille-oogst een stuk lager uit dan vooraf was ingeschat. De wereldbekerfinale in Kopenhagen is een aardige indicatie voor de internationale krachtsverhoudingen en daar scoorde de Nederlandse ploeg stukken beter dan in Polen.
Toch zijn er ook lichtpunten. Willy Kanis is de kroonprinses van het mondiale sprinten. In Polen pakte ze al twee medailles en liep ze er nog drie nipt mis. Samen met de ook redelijk presterende Yvonne Hijgenaar werd Kanis vijfde in de teamsprint. Dezelfde positie bekleedde ze na de 500 meter tijdrit. In de ploegenachtervolging was de Nederlandse équipe met Kanis er met een vierde plek nog het dichtste bij. Zaterdag was echter haar grote dag. Het bereiken van de finale in het individuele sprinttoernooi was al verrassend. Vervolgens bleek ze in de eindstrijd de evenknie van de regerend wereld- en olympisch kampioene Victoria Pendleton.
Zondag voegde ze daar nog brons op Keirin aan toe. Een medaille waar ze mee kon leven. "Ik heb vannacht na de sprintfinale van zaterdagavond bijna geen oog dicht gedaan. Pendleton kon het ook niet in de kwalificatie vandaag, Dat zegt al genoeg. Als je er dan toch brons uitsleept, mag je zeer tevreden zijn. Zoals ik ook over het hele toernooi tevreden ben."
Bij de mannen zullen ze dat amper zijn. Tim Veldt (brons op opnium) en Teun Mulder (derde Keirin) waren de spreekwoordelijke uitzonderingen. De rest van de Nederlandse mannen stelde eigenlijk teleur. Maar bondscoach Peter Pieters mag gerust zijn. In de drie jaar tot de Olympische Spelen van Londen kan er nog veel worden recht gezet. Meer lezen