Tour de France - Weblog Kai Reus: `Opgave is geen deceptie`

`De ronde hier is voor mij voortijdig tot een einde gekomen, maar toch ben ik blij met de eerste twee dagen. Ik heb zojuist nog met Adri van Houwelingen gesproken. Die denkt er net zo over. Toen ik naar Australië kwam, wist ik dat alles kon gebeuren. Ook een voortijdig uitstappen. Uiteindelijk is dat donderdag gebeurd, maar niet omdat ik niet goed was of zo. Ik had gewoon de pech dat de koers al in de eerste kilometers helemaal ontplofte en dat het daarna nooit meer is stil gevallen. Het was min of meer een grote lange finale. Als ik maar een kwartiertje op adem had kunnen komen, maar dat moment kwam niet. Ze bleven maar gaan.`

`Bij de start hoopte ik op een rustige dag. Want de tweede etappe had er wel in gehakt. Dat was een zware rit onder zware omstandigheden. Toen merkte ik dat de koershardheid nog ontbreekt. Maar daar zijn deze wedstrijden nou net voor. Om dat weer op te bouwen. Ik miste het vermogen om aan te haken toen de wedstrijd ontplofte. Er was geen tijd om op ritme te komen en tussendoor geen adempauzes. Ik belandde in een groep van een veertigtal renners. Met onder anderen Gert Steegmans en Robbie McEwen. De jongens van Katusha zijn vervolgens gas gaan geven om hen terug te brengen. Daarbij moest ik er af. Na anderhalf uur zag ik in dat het verder nutteloos was.`

`En nu? Ik ben eigenlijk niet ontevreden. Dat klinkt tegenstrijdig, maar ik heb al zo ontzettend veel meegemaakt, dat die eerste twee dagen voor mij pure winst zijn. Het hier zijn, is voor mij een positieve ervaring. Donderdag was natuurlijk een teleurstelling, maar de deceptie was ook weer niet zo groot, omdat ik me gewoon goed voel. Het gaat ook om de reden waarom je afstapt. En die was eigenlijk best begrijpelijk.`

`Vandaag heb ik het rustig aan gedaan. Ik zou eerst niet trainen, maar ben om een uur of twaalf toch even gaan uitrijden. Een uurtje of anderhalf. Dat was hartstikke lekker. Na terugkeer in het hotel ben ik even gaan slapen. Na een tijdje werd ik badend in het zweet wakker. Alsof er een koortsaanval was geweest. Misschien een terugslag van de afgelopen dagen. Ik maak me geen zorgen, want ik was niet beroerd en het was ook weer snel over.`

`Vervolgens dacht ik even dat we weer gewonnen hadden. De finish was tachtig kilometer van het hotel en de ploeg bleef langer weg dan nodig. Maar toen bleek dat ze in de file hadden gestaan. Graeme tweede en Tom zesde. Toch ook niet gek. Het gaat goed met de ploeg hier. Ik heb ook even getwijfeld of ik zaterdag in de volgwagen zou meegaan. Dat wordt een interessante rit. Maar uiteindelijk is de keuze toch op een training gevallen. Een uurtje of vier kilometers maken. Zondag ook. Daarna gaat de blik al op Mallorca. Een trainingskamp gevolgd door wedstrijden. Ik kan er niet op wachten.`

Kai Reus