Tour de France - (Vuelta) ´Nu echt het Vueltagevoel´

De Vuelta verloopt vooralsnog soepel en goed voor Robert Gesink (foto). De eerste etappe in Spanje had een onverwacht nerveus karakter met ook enkele linke passages. De ploeg loodste de kopman goed door de koers. Hij kijkt al voorzichtig naar het weekeinde, wanneer de eerste grote fase voor de klassementsrenners aanbreekt. "Al moet je hier elke dag aan de bak. Het is voortdurend alert zijn en er wordt vreselijk hard gekoerst, maar ik kan niet ontkennen dat het allemaal wel lekker loopt." Vijf vragen aan Robert Gesink.

Jullie hebben het Nederlands-Belgische deel achter je gelaten. Hoe anders is het nu?
"Vooral het klimaatsverschil is enorm. Maar ook de publieke belangstelling en ons gevoel over de koers. Vooral in Nederland was het heel erg druk en was er veel ambiance. Hier staat onderweg geen kip, maar we rijden dan ookflinke stukken door gebieden waar bijna niemand woont. In de dorpen en de steden staat wel veel publiek. Wel voelt het nu echt dat we met de Vuelta bezig zijn. Hoe leuk het in Nederland ook was. Het echt Vueltagevoel ontbrak."

In Nederland was het lekker weer, in België regende het. Hoe is de overgang vandaag bevallen?
"Datwas natuurlijk wennen. Maar dat geldt voor iedereen. Voor mij was het vandaag in elk geval een dag van acclimatiseren. Geen gekke dingen doen en het hoofd koel houden, letterlijk en figuurlijk. Al was dat moeilijk. De temperatuur liep op tot 38 graden. We kwamen in afdalingen meer dan eens in een wolk warme lucht terecht. Het is heel erg warm hier en dat schijnt de komende dagen nog erger te worden, dus was het goed dat we ons koest konden houden."

Nog even over dinsdag. Was het voor jou extra schrikken bij die kettingbotsing in het peloton?
"Nee, want ik was er op voorbereid. Het was de hele dag al behoedzaam koersen in die regen en met de gladde wegen. Ik heb verschillende keren renners onderuit zien glijden, maar daar was ik niet angstiger bij dan voor mijn val in de Tour. Dat is al verwerkt. Ik denk dat het voor Juanma Garate moeilijker was. Vlak voor die rotonde was ik al wat van achteren gaan zitten, omdat ik het niks vond in het gedrang voorin. Dat bleek een goede keuze."

Normaal is de Vuelta geen hectische koers. Vandaag oogde het toch nerveus.
"Dat was het ook. De hele dag moesten we behoedzaam rijden. Het was anders dan wat ik me van vorig jaar in de Vuelta herinner. Zeker de finale vandaag was link. Maar de jongens hebben me goed bijgestaan. Je moet hier gewoon elke dag aan de bak. Het is voortdurend alert zijn en er wordt vreselijk hard gekoerst, maar ik kan niet ontkennen dat het allemaal wel lekker loopt."

Komend weekeinde zal de strijd tussen defavorieten losbarsten. Hoe kijk je daar naar uit?
"De tijdrit is zo plat als een dubbeltje. Het hoogste punt is tien meter en het parkoers gaat over een brede autobaan. Rechttoe rechtaan met een keerpunt. Eigenlijk niet helemaal mijn ding. We zien dat wel. Zondag de bergen. Dan komen voor mij de grote meetpunten. Ik voel me heel goed nu, maar moet nog testen hoe dat zich verhoudt tot de rest. Dat zien we dan wel."