Tour de France - (Vuelta) Een dikke vette streep onder 2010

Maandagmiddag 14.00 uur. Voor de derde keer dit seizoen ligt Laurens ten Dam (foto) helemaal in de kreukel op het asfalt, dit keer in de 16e rit van de Vuelta. Ploegleider Adri van Houwelingen staat over hem heen gebogen. De rondedokter laat direct aan ambulance komen. Polsbreuk. Het seizoen is voorbij. Eigenlijk al voor het goed en wel is begonnen voor de ongeluksvogel van 2010.
-Voorjaar, Ruta del Sol. Diagnose: scheur in het bekken.
-Zomer, Ronde van Zwitserland. Diagnose: gebroken pols entwee gebroken doornuitsteeksels van de ruggenwervel.
-Herfst, Vuelta. Diagnose: gebroken pols en diverse schaafwonden.
"Wat kan ik ervan zeggen? Dit jaar was kut." Een interview.

Daar lag je weer. Om gek van te worden.
"Precies. Drie keer ga ik dit jaar echt heel hard op mijn kokusnoot en drie keer breek ik iets. Vallen overkomt iedereen en doe je vaker. Ik ook, maar ik heb tot dit jaar bij de profs nog nooit iets gebroken. Maar dit jaar heb ik nauwelijks vier weken achtereen zonder breuk kunnen fietsen. Daar kun je heel moedeloos van worden en ik moet knokken om ervoor te zorgen dat dat me niet overkomt. Ik wil weer vooruit kijken. Naar volgend seizoen. Maar je moet inderdaad wel sterk zijn om dit allemaal naast je neer te leggen. Het zal wel moeten. Je doet er namelijk helemaal niks aan en ik wil verder."

Deze Vuelta was al de ronde van de ellende voor de ploeg en jou persoonlijk. Het kon dus toch nog erger?
"Ik was goed voor de start. In de Ronde van Burgos werd ik na bijna drie maanden zonder competitie tiende. In de Tour de Limousin ging het goed. Ik won het combinatieklassement en kreeg de prijs van meest strijdlustige renner. Het voelde goed in de aanloop naar de Vuelta. Ik had echt de intentie er hier iets van te gaan maken. Maar het begon al met die slechte proloog. Daarna werd ik wat ziekjes. Toen kregen we weer een opleving en geloofde ik er nog in. Toen viel ik, zonder grote gevolgen. Daarna ging het weer wat vooruit, maar de laatste dagen voelde ik me weer beroerd door een long-infectie. En nu dit. De vergrotende trap."

Hoeveel klappen kan een renner verwerken?
"Ik weet hoeveel ik kan verwerken, want ik laat me hier niet door het veld slaan. Het is nu vreselijk balen, maar we moeten er geen al te groot drama van maken. In die sfeer wil ik niet blijven hangen. Ik wil graag vooruit kijken. Mijn kop zal leeg moeten, alles moet even bezinken. Dit verwerken en dan gaan we stapsgewijs naar volgend seizoen. 2010 snel vergeten en niet meer achterom kijken. Wat zal ik er verder van zeggen? Dit jaar was voor mij kut. Eigenlijk was het zo goed als helemaal niks. Het heeft niet zo mogen zijn."

Je bent wel snel weer aan het focussen op 2011. Waar haal je die kracht vandaan?
"Dat weet ik niet. Misschien steek ik zo in elkaar. Misschien is het de ervaring van dit jaar. Ik heb daarbij laten zien, dat ik heel snel kan herstellen. Daar houd ik me nu ook aan vast, al heb ik nu natuurlijk wel even de tijd. Maar 2011 moet mijn jaar worden. We gaan er dan weer met frisse moed aan beginnen en niet meer achterom kijken. Dit was een compleet verloren seizoen en dat wil ik ook in gedachten zo snel mogelijk achter me laten. En nu wil ik heel rap naar huis."