Tour de France - (Tour) Stef Clement vindt de Tour even niet leuk

Pas na de finish hoorde Stef Clement dat Robert Gesink zwaar gevallen was. Het ene pechgeval wordt door het andere opgevolgd, met de val van Robert Gesink als negatieve uitschieter. Stef Clement heeft het zelf al eens in de Tour meegemaakt en leeft met zijn ploegmaat mee. `Als niet-sporter is dat misschien moeilijk voor te stellen, maar je voelt zijn pijn.`

Deze dag kon er voor jullie ook nog wel bij...
"Deze Tour is momenteel helemaal niet leuk. We zitten nu in de hoek waar de klappen vallen en het enige dat we kunnen doen, is wachten tot dit stopt. Meer kunnen we gewoon niet doen. Het heeft geen zin om dingen te forceren, want het komt zoals het komt. Het zijn allemaal clichés, maar het klopt wel. We moeten dit gewoon ondergaan en accepteren, zodat we daarna kunnen opstaan en doorgaan. Ik heb het zelf al een keer eerder in de Tour meegemaakt, toen ik gevallen was en uit de Tour moest. Je kunt er helemaal niks aan doen."

Is de sfeer binnen de ploeg nu tot een dieptepunt gedaald?
"Eerlijk gezegd viel dat tot gisteren wel mee. De schade was nog wel te overzien, bovendien werden we met name door pech geplaagd en lag het niet aan de vorm. En dit is natuurlijk ook pech, maar dan een standje erger. Je verliest een ploegmaat, een belangrijke renner. Iemand die een heel jaar naar deze wedstrijd toegeleefd heeft en daar ruw uitgehaald wordt. Als collega herken je de moeite die iemand daarvoor doet en zijn verdriet. Als niet-sporter is dat misschien moeilijk voor te stellen, maar je voelt zijn pijn."

Had je al snel door wat er aan de hand was?
"Toevallig reed ik vandaag zonder oortje. Ik zag op een gegeven moment wel Grischa Niermann snel naar achteren zakken, maar ik dacht dat hij lek had. Ik vond het nogal lullig voor `m, want op dat moment werd alles op gang getrokken. Toen ik hem vervolgens niet meer terugzag, had ik voornamelijk medelijden met Grischa. En tijdens de rest van de rit was het een grote chaos, dus iemand spreken werd moeilijk. Pas toen ik over de finish was, hoorde ik over de val van Robert. Dan is het een heel raar verhaal. Maar als het dan bevestigd wordt, is dat een klap."

Toen het peloton in waaiers getrokken werd, zat Denis Menchov niet voorin. Is dat het werk van de pechduivel?
"Natuurlijk weet je ongeveer waar de waaiers ontstaan. Vanochtend wisten we al dat er wind stond. Maar als je van voren zit en je mist drie man door een valpartij, dan wordt het lastig je plek te bewaken. De ploeg van de geletruidrager controleert de koers, samen met Team Columbia voor Mark Cavendish. Ook Astana rijdt voorin, omdat Lance Armstrong nu eenmaal bij die ploeg rijdt. Dan is het vechten voor je plek, terwijl je als collectief gebroken bent. En je weet dat er maar een beperkt aantal plaatsen in de eerste waaier is."

Kijk je überhaupt nog uit naar de komende dagen?
"Nu even niet, want ik ben daar nog niet mee bezig. Eerst moet ik dit laten bezinken. Ik weet dat je vooruit moet kijken, maar je moet hier ook de tijd voor kunnen nemen. Ik baal en vind dat dat mag. Het moet niet alles bepalen, maar je moet het wel de ruimte geven. Vanaf nu bekijk ik het van dag tot dag, totdat het omslaat. Het komt namelijk wel weer goed, maar nu is het gewoon niet leuk. En er past maar een afsluiting, die ondertussen van mij wel bekend mag zijn: `Het is zoals het is en zo is het`. Dan gaan we morgen weer verder." Meer lezen