Tour de France - Tom Leezer: `Trots in plaats van teleurgesteld`

Tom Leezer is één van de uitblinkers in Kuurne-Brussel-Kuurne. Hij blikt terug op een geweldige dag.
Direct na Kuurne-Brussel-Kuurne toonde Tom Leezer (foto) zich voor de camera van de NOS nog licht teleurgesteld over het missen van het podium. Enkele uren later heeft de deceptie plaats gemaakt voor gepaste trots. `Ik rijd ineens met mannen in een finale, die ik vroeger bij dit soort wedstrijden alleen op de tv zag. Dat geeft een geweldig gevoel. Als je dan ook nog om de winst kunt meesprinten, kun je daar een paar uur later weer van genieten. Direct na de wedstrijd overheerste de teleurstelling, maar die was snel weg.` Vijf vragen aan Tom Leezer.

Je rijdt de eerste weken van het seizoen geweldig goed. In Australië, op Mallorca en nu ook in een semiklassieker. Heb je deze winter dingen anders gedaan?
`Dat is eigelijk het bizarre. Het enige wat ik anders heb gedaan, is dat ik iets meer rust heb genomen. Verder is de aanpak precies hetzelfde geweest. Misschien is het gewoon de natuurlijke ontwikkeling die je op mijn leeftijd doormaakt. Maar ik denk ook, dat het harde werken van vorig seizoen zich nu loont. Mijn eerste jaar tussen de profs ben ik soms heel diep gegaan. Het was een jaar van leren, opletten en heel veel afzien.`

Voor sommige kenners was het zondag al helemaal geen verrassing meer dat je vooraan meereed. Met welk gevoel heb je naar `Kuurne` toegeleefd?
`Ik had de ploegleiding aangegeven, dat ik graag Kuurne-Brussel-Kuurne wilde rijden. Als ik niets had gezegd, dan was ik zaterdag in de Omloop aan de start gekomen, denk ik. Maar ik voelde dat `Kuurne` mij nu nog beter ligt. Daar wilde ik vol voor gaan. En het pakte geweldig uit. Al was de ontsnapping natuurlijk niet gepland, maar wel mooi meegenomen. Ik reed zo lekker ontspannen naar de klimmetjes toe, want ik was een van de besten in de vluchtgroep. Ik heb me nooit hoeven forceren. In de eindsprint tol betaald? Ja, misschien wel. Maar wellicht had ik anders niet eens vooraan meegedaan.`

De ploeg reed twee dagen met meerdere mannen vooraan. Het was voor Nederlandse begrippen ongekend. Is de teleurstelling groot binnen de ploeg, dat het niks heeft opgeleverd?
`Ik weet wel zeker dat wij twee dagen op rij de beste ploeg in koers waren. Natuurlijk is het zuur dat je vervolgens toch met lege handen staat. Je rijdt twee keer in de finale met de helft van de ploeg in de punt van de koers. Dat is ongekende weelde. Maar binnen de ploeg is de moraal toch goed gebleven. Het gevoel dat wij de koers domineerden, overheerst bij ons. Niet de teleurstelling, dat het nog niks heeft opgeleverd. Het rijden dit weekeinde zal binnen de hele organisatie een geweldige moraal geven. Dat weet ik zeker. Het succes komt echt wel.`

Hoe gaat het nu verder voor je? Deze vorm vast houden, zal toch de eerste `opdracht` zijn.
`Dat wordt inderdaad een lastige, maar belangrijke opgave. Ik hoop in april nog zo goed te zijn. Maar tot nu toe gaat het allemaal heel gedoseerd. Na Mallorca had ik drie weken niet gekoerst, maar de vorm is zelfs nog aangescherpt. Maandag vlieg ik naar Spanje, waar ik meerijd in de Ronde van Murcia. Dan volgt Nokere Koerse en daarna Milaan-Sanremo. Dat zie ik als een geweldige beloning voor mijn eerste weken. Ik hoop daarna nog op Parijs-Roubaix. Daar heb ik vorig jaar ook gereden. En of Vlaanderen nog komt, moet ik afwachten. Wel staat vast dat ik in de Giro start. Daar kijk ik heel erg naar uit.`

Graeme Brown, jouw maatje uit Down Under zal je vandaag wel hebben gemist in Almeria, hij werd tweede.
`Ja, dat klopt. Hij stuurde me ook een sms. `Ik heb je hier gemist`, schreef hij. Jammer dat het ook daar net niet lukte. Maar we rijden deze week samen in Murcia. Eens zien of we daar een of twee ritzeges uit het vuur kunnen slepen met onze tandem.` Meer lezen