Tour de France - Robert Gesink: Ik kan het nog niet geloven

Een middellange tijdrit winnen. Mannen als Fabian Cancellara en Edvald Boasson Hagen in hun specialiteit het nakijken geven. Robert Gesink beleefde zaterdag in de Tour of Oman een speciale dag in een voor de Raboploeg al heel speciale ronde. "Het lijkt hier bijna een once in a lifetime experience. Al hoop ik dit natuurlijk nog vaker te beleven. Alles loopt en draait deze week met deze ploeg zoals het moet. De sfeer is natuurlijk grandioos, maar dat was al zo voor de eerste etappe. Een gezellige groep waarin alles vanzelfsprekend is." Een mini-interview met de Condor uit Varsseveld, die andermaal bewijst dat hij veel, veel meer kan dan hard een col op rijden.

In hoeverre ben je nu verbaasd over jezelf?
"Enorm. Ook al had ik best wel een goed gevoel en goede hoop. Ik ging er voorzichtig van uit, dat ik mijn trui kon behouden, maar aan de tijdrit winnen, heb ik geen moment gedacht. Er rijden hier wereldtoppers. Oman is niet zomaar een rondje. De tegenstand is sterk. Dat ik dan de tijdrit win, kan ik nu, na twee uur, nog steeds niet geloven. Sneller dan Cancellara, sneller dan Hagen. Ook al was het een tijdrit voor mij, het verbaast ook mij enorm. Dit is geen gewone overwinning, dat realiseer ik me ook goed."

Je kende het parkoers voor de start. Dat moet je toch vertrouwen hebben gegeven?
"Oh ja, zeker. Maar voor we naar Oman gingen, was het anders. Ik ging hier eigenlijk naar toe met die rit van gisteren voor ogen. Daar wilde ik het doen. Dat was mijn hoofddoel met daardoor ook een goed klassement. Ik wist niets van de tijdrit toen we hier naar toe gingen. Maarten Wynants vertelde me wel dat het parkoers iets voor mij was. Hij had hier al eens gereden. Het hotel bleek vervolgens aan het parkoers te liggen en daarna heb ik het elke dag gezien. Ik wist direct dat het echt iets voor mij was. Maar je moet het dan toch nog eens doen. Bovendien heb je hier met hele grote specialisten te maken. Uiteindelijk is dit daardoor een meer dan grandioze bonus."

En toen kwam de tijdrit en toen liep het hartstikke lekker.
"Ik reed op een gewone fiets en daar kan ik perfect mijn krachten op kwijt. Er waren op dit parkoers veel factoren goed voor mij. Maar toch was ik meer gericht op behoud van de leiderstrui. Want ik had gezien hoe Boasson Hagen vrijdag die berg op was gereden. Dan is niks zeker. Bovendien is hij een hele goede tijdrijder. Het was een optelsom waardoor ik rekening met hem ben blijven houden. Mijn roommate Theo Bos zei tegen me dat ik moest visualiseren, dat het zou lukken. Dat heb ik gedaan. Wellicht heeft dat een grote rol gespeeld. Het ging niet als vanzelf, maar wel heel erg goed."

Hoe komt het dat de puzzelstukjes in Oman zo geweldig passen?
"Ik weet niet wat het recept is voor dit succes. Het lijkt hier bijna een once in a lifetime experience. Al hoop ik dit natuurlijk nog vaker te beleven. Alles loopt en draait deze week met deze ploeg zoals het moet. De sfeer is grandioos, maar dat was al zo voor de eerste etappe. Een gezellige groep waarin alles vanzelfsprekend is. De wisselwerking tussen renners en ploegleider loopt ook op rolletjes. Natuurljk door de resultaten. Je kunt het ook omdraaien. Maar waardoor het komt dat het nu zo vloeiend gaat, weet ik ook niet precies. Het is geen simpele wiskunde. Zo van, we hebben nu dit zo gedaan en dan doen we dat straks in de Tour ook. Zo werkt het helaas niet."

Is de angst voor tijdritten nu definitief verdwenen?
"Angst? Angst heb ik nooit gehad. En zal ik ook niet krijgen voor een tijdrit. Maar we moeten ons nu ook realiseren dat dit een tijdrit was, die me heel erg goed lag. Op een gewone fiets en met twee steile klimmen erin. In Baskenland ben ik in een soortgelijke tijdrit al eens vijfde geworden. Dus een hele grote verrassing, dat ik dit werk aan kan, is het ook weer niet. Het stimuleert wel enorm. Ik had aan het begin van deze week al een goed gevoel. Het seizoen start en je hoopt dan stiekem, dat je iets kunt laten zien. Ook vanwege mijn vader. Als je dan de twee belangrijkst etappes wint en de eindoverwinning voor het grijpen hebt, dan is de missie niet zomaar geslaagd, maar grandioos geslaagd."