Tour de France - Rampspoed overvalt Rabo´s in Vlaanderen

"Zoveel tegenslag. Daar valt niets tegen te doen." Een paar minuten na zijn interview voor de camera`s van Sporza had Nick Nuyens (foto) de teleurstelling over een mislukte missie in de Ronde van Vlaanderen nog niet weggeslikt. De Belgische klassiekerspecialist van de Raboploeg was vorig jaar achter de weer excellerende Stijn Devolder nog tweede geworden, maar fietste zondag met zijn ploeg voortdurend achter de feiten aan. Valpartijen en lekke banden verknalden de strategie van het Raboteam en legden de ploeg eigenlijk helemaal lam.

"Vanaf het begin van de finale waren wij zo goed als vleugellam." Ploegleider Frans Maassen kan zich niet heugen zo`n dramatisch verloop van Dé Ronde te hebben meegemaakt. "In elk geval niet voor een ploeg waar ik bij betrokken ben geweest. Niet als renner en niet als ploegleider. Het zat ook in deze koers opgesloten. Ze reden vanaf het begin zo vreselijk hard, dat er de eerste 150 kilometer bijna geen tijd was om te pissen. Om tien seconden achterstand goed te maken, moest je alle zeilen bijzetten. Valpartijen en lekke banden kosten in zo`n koers nog meer energie."

De ellende begon voor de Rabo`s nog voor de Molenberg. Bij een massale valpartij moesten vier van de acht renners voet aan de grond zetten. "Het kostte veel kracht om weer terug te keren", wist Maassen. Vervolgens kwam de definitieve nekslag in een serie van zeven. Flecha viel en werd door vier ploegmakkers in een geweldige jacht teruggebracht. Aan de voet van de Kwaremont reed Flecha vervolgens lek. Een paar honderd meter verder gingen Langeveld en Posthuma tegen de vlakte. Even later viel ook Tjallingii, die al een wiel had afgestaan aan Flecha en in de afdaling van de Koppenberg ging weer Flecha tegen de vlakte.

Achter de feiten
"Om wanhopig van te worden", treurde Frans Maassen. "Iedere keer dat we dachten, we hebben het weer op de rails, gebeurde er weer iets waardoor we mensen vooraan kwijt raakten." Alleen Nick Nuyens bleef steeds in de punt over. Nuyens: "De organisatie was helemaal weg. Ik zat gevangen voorin. Helemaal geïsoleerd. Wat kon ik beginnen tegen die sterke blokken? Niks dus. Het was wachten tot ploegmaats terugkwamen, maar vanaf dat moment zijn wij steeds achter de feiten blijven aanhollen."

"Ik was nochtans sterk. Nou niet om de hele zaak op een hoop te fietsen, maar ik kon bij iedereen mijn karretje aanhaken. Het was wachten tot er weer ploegmaats terug zouden keren. Dat gebeurde ook, maar toen was de koers al ontploft." Nuyens had vooral oog voor Juan Antonio Flecha. "Want die was heel erg sterk vandaag. Hij valt twee keer en rijdt op een heel belangrijk moment lek, maar kan in de finale toch nog in de tegenaanval gaan. Of we Stijn Devolder hadden kunnen kloppen vandaag? Moeilijk, maar het is wel frustrerend dat we nooit een kans hebben gehad."

`Devolder grote klasse`
Daar was Frans Maassen het volledig mee eens. "Stijn Devolder was hele grote klasse. Niks aan te beginnen en dik verdiend gewonnen. Quick Step als blok was indrukwekkend. Maar ik had daar graag met onze ploeg nog zand in de machine willen strooien, maar we hebben nooit een kans gehad. En dat op een dag, dat de ploeg goed rijdt. Ze kregen het steeds weer voor elkaar om uit de achtergrond terug te keren. Ineens deden we zelfs weer mee voor de tweede plaats, terwijl ik die hoop al lang had opgegeven."

"Maar dit gebeurt en dit is koers. Het maakt wielrennen zo`n heerljk onvoorspelbare sport. Maar het is wel geweldig balen als je zelf slachtoffer van zo`n onvoorstelbare rampspoeddag bent. Wij hebben het nu voor de rest van dit jaar wel gehad."