Tour de France - Pieter Weening: `Een perfecte winter gehad`

Hij was de afgelopen jaren niet meer zo nadrukkelijk in beeld bij het Rabo ProTeam. Pieter Weening (foto). In 2005 nog een subtopper, die een gouden toekomst werd voorspeld. Daarna zorgden blessures voor stilstand in zijn ontwikkeling. Maar in 2009 is de Fries weer helemaal terug. Na een sterke Ronde van Californië, waarin hij bergop al prima dingen liet zien, is Weening in de Ronde van Murcia bijna een openbaring. Vier vragen aan Pieter Weening.

Is dit weer de Pieter Weening van 2005? De man van de etappezege in de Tour en de tweede plaats in de Ronde van Polen?
`In 2005 stond ik geen derde in de Ronde van Murcia, dus als je het zo bekijkt, ben ik misschien wel beter. Maar zo werkt het natuurlijk niet. We moeten nog maar eens zien of we deze vorm kunnen vasthouden en verder ontwikkelen. Het seizoen is nog maar net op gang gekomen, misschien houdt het hier wel mee op. Ik bedoel maar. De Ronde van Murcia is een leuke ronde, maar natuurlijk niet een met de hele wereldtop in het deelnemersveld. Wat niet wegneemt dat ik hier heel gelukkig mee ben. Ik voel me erg goed en als je dan in de Koninginnerit met de besten mee omhoog gaat, krijg je daar echt wel een kick van.`

Wat is er met jou gebeurd, dat het nu zo goed gaat, terwijl met name het afgelopen seizoen stroef verliep?
`Ik heb nu een perfecte winter gehad, waarin ik mijn ding kon doen. De vorige winter lag ik de lappenmand met een knieblessure en daarna duurde het maanden voor ik weer een beetje de oude was. Nu heb ik me normaal kunnen voorbereiden en dat heeft de eerste weken van het seizoen al een heerlijk gevoel gegeven. Vooral daarom gaat het nu zo goed.`

Kan jouw revival dan los worden gezien van het nieuwe elan binnen de ploeg?
`Natuurlijk is de moraal heel goed door wat er nu op alle fronten door de ploeg wordt gepresteerd. De neuzen staan allemaal dezelfde kant op. Het zelfvertrouwen is erg groot, de beleving navenant. Maar je moet eerst en vooral goede benen hebben. Al is de moraal nog zo goed, als de benen niet willen, ga je geen meter vooruit. Zo werkt het bij mij tenminste en ik denk bij iedereen. Maar het is nu wel heel leuk rijden binnen de ploeg. De saamhorigheid is nog nooit zo groot geweest, de overtuiging ook niet. Een heerlijk gevoel.`

Je leek vandaag in de finale nog even op weg naar een overwinning. Of was het meer een defensieve actie?
`Ik reageerde inderdaad op de uitval van een ander. Toen schoot wel even door mijn hoofd dat er zowaar winstkansen zouden zijn, als ze verder niet zouden reageren, maar dat gebeurde dus helaas wel. Ik bleef wel even vooraan de groep te zitten en kwam direct met mijn neus in de wind. Toen waren mijn winstkansen weg. Vervolgens riep Denis dat ik moest aangaan en dat heb ik gedaan, want we speelden zijn kaart. Het lukte helaas net niet, maar we zijn toch zeer tevreden. Echt wel.`