Tour de France - Paul Martens: ´Hoofd was sterker dan pezen´

Paul Martens is de enige Raborenner die dit seizoen nog geen minuut in actie is gekomen, maar na komende woensdag is die zwarte vlek ook voor de Duitser verdwenen. Hij maakt dan in Nokere Koerse zijn rentree na dik tweeëneenhalve maand knie-problemen. Na een pittige voorbereiding deze winter werd hij op Eerste Kerstdag getroffen door fikse kniepijn. Dat bleek het gevolg van overbelasting. Daarna was rust geboden. Vanaf 22 februari mocht hij weer aangepast trainen. Drie weken later is zijn rentree. "De aangepaste training was heel spannend. Je verlegt iedere keer weer je grens en dan is het angstig afwachten op de reactie."

Waardoor kwam de overbelasting?
"Ik heb gewoon veel en veel te hard getraind. In het najaar was ik erg goed. Ik nam me voor, dat ik dit voorjaar daar wilde staan waar ik in oktober was gestopt. Op een hoog niveau, dus heb in de herfst en de eerste weken van de winter kei- en keihard getraind. Te gek gedaan in de training. Dat zie ik nu ook. Eerste Kerstdag had ik ineens zomaar erge kniepijn. Op scans zag het gewricht er gelukkig goed uit. De artsen waren er snel achter. Teveel belast. Daar is achteraf niet veel aan te doen. Ja, absolute rust houden en heel rustig aan weer opbouwen."

Je ging een paar weken later mee op trainingskamp naar Mojacar. Hoe verliep het daar?
"Aanvankelijk wel goed. Ik heb drie dagen meegedaan, maar toen ik bergop spanning op de knie zette, begon het weer. Dus weer gas terug genomen. Na een paar dagen voelde het weer goed. De spieren en pezen ontspanden, maar bij inspanning was het direct weer terug. Toen mocht ik niks meer doen. Eind januari, begin februari heb ik een week lang helemaal niks gedaan. Daarna zijn we heel erg langzaam gaan opbouwen. Het was niet leuk om me in te houden, maar het moest wel. Dat heeft de medische staf me ook heel erg duidelijk gemaakt. Alles met beleid."

Hoe verliepen de afgelopen drie weken met de aangepaste training?
"Heel spannend. Je verlegt iedere keer weer je grens en dan is het angstig afwachten op de reactie. Ik begon natuurlijk heel rustig met een uurtje. Daarna werden de trainingsblokken steeds langer en langzaam aan ook intensiever met voorzichtig het inpassen van heuvels. Iedere keer weer was het toch wel even bibberen, maar het is tot nu toe relatief goed gegaan, al blijft het nog steeds spannend. Ook woensdag. Het is in een koers toch totaal anders dan op training. Ik moet afwachten hoe het uitpakt, maar ik heb nu goede hoop. Ik voel mijn pezen wel. Ze doen niet zeer, maar ik voel ze. Volgens de specialisten is dat normaal en hoef ik me geen zorgen te maken. Het is een lichte irritatie en daar moet ik doorheen bijten."

Waar ligt dan de grens?
"Die ken ik nu wel. En daar ben ik heel voorzichtig mee. Ik ben van plan om nog tien jaar op niveau te fietsen. Ik moet dus heel goed aan mijn toekomst denken. Als ik dit voorjaar iets forceer, kan ik daar nog jaren last van blijven houden, hebben ze me verteld. Dus moet ik verstandig zijn en niet alleen maar blind blijven stoempen. Dan maar dit voorjaar iets minder en bouwen aan een heel goed tweede deel van het seizoen. Dat is wel heel moeilijk, want de tijd van de Ardense klassiekers is voor mij bijna de belangrijkste periode van het jaar. Dat is mijn terrein. De kans daar bij te zijn is nog niet vervlogen, maar dan moeten vervelende reacties nu wel uitblijven. Dus doen we het rustig aan."

Hoe groot is de spanning voor Nokere Koerse?
"Best wel hoog. Het is een serieuze test. We hebben bewust een wat kleinere koers uitgekozen. Nokere Koerse is toch redelijk vlak. En het is niet op een superhoog niveau. Ideaal voor een rentree na zo lang fysieke problemen. Ik moet mijn gevoel terugvinden. Het niveau zal nog lang niet super zijn. Dat is ook wel balen. Rond Kerst was ik heel erg goed in orde. Als ik dat vast had kunnen houden, was ik nu al heel ver geweest. Maar mijn hoofd bleek sterker dan mijn pezen. Een wijze les voor de toekomst, niet meer zo hard van stapel lopen. Ik wil dit niet meer meemaken. TV kijken naar de koersen was nog het ergste. Dat deed heel veel pijn."