Tour de France - Minder goede benen verbazen ook Gesink

Vorig jaar werd Robert Gesink (foto) derde in de Amstel Gold Race. De afgelopen weken liet hij mooie dingen zien in de Tirreno en De Ronde van het Baskenland. Hopen op meer dan plek drie was dan ook niet onrealististisch, maar uiteindelijk zat dat er bij lange na niet in. De Rabo-kopman finishte in de middenmoot nadat hij in de laatste twintig kilometer volledig in dienst had gereden van Oscar Freire en Paul Martens. "Ik was vandaag gewoon niet goed genoeg om mee te doen. Dat is zuur, maar het is wel de waarheid."

Wat gebeurde er op de Eyserbosweg?
"Tsja, daar begon het en op het moment dat het gebeurde, kwam ik gewoon tekort. Ik kon niet volgen toen ze het tempo vooraan opschroefden. Dat is heel zuur, want ik leefde hier erg naar toe. Maar je doet er niks aan. Het enige wat ik nog kon doen, was alles geven en hopen dat ik nog iets voor de ploeg kon betekenen."

Voelde je dat aankomen?
"Nee, eigenlijk niet. Dewedstrijd verliep lange tijd naar wens. Het ging relatief gemakkelijk voor me, maar natuurlijk ontplofte de koers pas in de laatste vijftig kilometer en op het moment dat het gebeurde, voelde ik direct dat dit toch niet mijn dag was. Dat was geweldig balen."

Dus onderweg kon je tot dat moment wel goed volgen?
"Nou, ik vond wel dat ik voor de Kruisberg (waar hij voet aan de grond moest zetten na een val voor hem - red) wat te ver van achteren zat. Dat kon toen al beter, maar dat was qua positie. Maar hoe dan ook, daar zat ik eigenlijk al niet goed. Kennelijk was ik niet goed genoeg. Het was in elk geval een signaal, dat later nog sterker werd."

Vervolgens stel je je volledig in dienst van jouw ploegmaats die nog vooraan zijn. En op knappe wijze.
"Dat is het enige wat je nog kunt doen. Op en na de Keutenberg ben ik volledig in dienst van Oscar en Paul gaan rijden. Een goede keuze wantOscar kan in principe mee op de Cauberg en Paul liet ook goede dingen zien. Ik ben vol gegaan om het groepje Gilbert terug te halen. En dat lukte nog ook. Alleen Kolobnev bleef weg, maar die pakten ze op de eerste meters van de Cauberg. Maar dat heb ik niet meer gezien, want toen was de pijp leeg."

Diep teleurgesteld?
"Ja uiteraard. Dit moet toch onze koers zijn. We hebben de laatste jaren ook niet gewonnen, maar ik wilde meedoen en dacht ook dat dat mogelijk was. Als je vervolgens van je ploegmaats moet horen hoe de finale boven op de Cauberg is geweest omdat je er zelf niet bij was, dan doet dat best wel pijn. Voor mij toch zeker. Ik wilde hier heel graag meedoen. Maar dat is wielrennen, je krijgt het niet op bestelling."