Tour de France - Kai Reus: "Voelt vandaag als een overwinning"

Stapje voor stapje komt Kai Reus (foto) eraan. Vorige week reed hij een goede Ronde van het Groene Hart, maar zondag was hij nog beter in de Brabantse Pijl. Toch een (semi-)klassieker met een stevige reputatie en een dito parkoers. Reus beëindigde zijn eerste grote eendagswedstrijd. Nog niet in de punt van de aanval, maar op een acceptabele positie. "Vandaag voelt toch een klein beetje als een overwinning. Ik ben echt een gelukkig mens."

Ploegleider Erik Dekker was heel uitbundig. Je hebt de Brabantse Pijl uitgereden en ook nog veel werk verricht voor de kopmannen. Wat was jouw doelstelling voor deze wedstrijd?
"Ik had me voorgenomen om de Brabantse Pijl uit te rijden. Maar Erik Dekker temperde vooraf enigszins mijn verwachtingspatroon. `Dit is een hele lastige koers`, zei hij. `Ik ben al blij als je het tot twee ronden voor het einde volhoudt.` Nou, toen zat ik nog bijna in de eerste groep. Toen heb ik gereden of de vonken er vanaf vlogen, want ik wilde de wedstrijd met alle geweld uitrijden. En dat is prima gelukt."

Het was nochtans geen kattenpis vandaag. Er is vreselijk hard gereden en in de finale was geen vlakke kilometer. Je had de lat dus vooraf wel erg hoog gelegd.
"Dit is een geweldige wedstrijd. Het is helemaal mijn koers. De Kai Reus van twee jaar geleden had hier een mooie uitslag neer kunnen zetten. En de Kai Reus van 2010? Laten we het hopen. Ik wil hier in elk geval terugkeren, want dit is een wedstrijd voor mij. Ik kan niet wachten tot de volgende keer."

De stap, die je nu hebt gemaakt, komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. Zag je dit al aankomen?
"Ja, want trainen gaat al veel gemakkelijker. Ik herstel ook sneller. Na trainingen, maar ook na wedstrijden. Al gaat het me nog steeds niet snel genoeg. Ik heb weinig geduld wat dat betreft. Soms geef ik mezelf te weinig tijd. Ik wil sneller dan soms goed voor me is. Maar het is ook een heel prettig gevoel wanneer je merkt dat er een positief effect in je lichaam gaande is."

Je bent altijd een temperamentvolle coureur geweest, die er invloog wanneer de mogelijkheid zich ook maar even voor deed. Nu je je beter gaat voelen, moet je dan ook soms de handrem aantrekken?
"Jazeker. Vandaag heb ik me in het begin ook bewust een beetje ingehouden. Ik kon goed mijn werk doen voor onze kopmannen. Robert Gesink, Laurens ten Dam en Pieter Weening. Ik heb ze soms uit de wind kunnen zetten en drinken gehaald. Mee aanvallen zou nu nog niet verstandig zijn. Dat komt straks wel weer. Hoe het vandaag is gegaan, voelt toch een klein beetje als een overwinning. Ik ben echt een gelukkig mens."