Tour de France - Graeme Brown baalt als een stekker

Hij wil zo graag een goed klassement rijden, maar het zat er zaterdag niet in voor Graeme Brown. Net als vorig jaar was de tweede beklimming van Old Willunga Hill zaterdag voor Graeme Brown de grote scherprechter. Het scenario was identiek. Een ogenschijnlijk speelbaar verschil op de top, twintig seconden, maar kansloos in de resterende twintig kilometer naar de finish. De teleurstelling is dik drie uur na de finish een beetje gezakt, maar lachten is er nog niet bij. "Ik wilde zo graag, ik heb er zoveel aan gedaan en de guys waren fantastisch. Ja, dit is toch wel een grote tegenvaller." Een interview met de gelegenheidskopman van Rabo in deze ronde.

Een hekel aan Old Willinga Hill nu, of kun je toch relativeren?
"Relativeren gaat nu wel, maar dat was kort na de finish moeilijk. Het is absoluut zeer teleurstellend, maar ik moet toegeven, dat ik gewoon niet goed genoeg was. En dat is nog de grootste tegenvaller. Deze week had ik zelf de indruk gekregen, dat het bergop beter ging dan vorig jaar. De eerste keer Old Willunga Hill vandaag versterkte dat idee. Er moesten er een hoop af, maar ik kon wel bijblijven. Maar bij de laatste klim ging het licht voor mij toch uit."

Wat is de progressie ten opzichte van vorig jaar dan eigenlijk?
"Dat ik toch sterker ben geworden, al toont dat niet in de resultaten. Maar zo voelt het wel. Ik kan makkelijker volgen op lastige stroken. In de sprint heb ik toch meer power. Dat gevoel was er vorige week al in de Jayco Bay Classic en dat is deze week alleen maar beter geworden. Alleen jammer dat ik dat nog niet kan omzetten in een leuk resultaat."

De ploeg staat wel helemaal achter je in Down Under.
"Daar is inderdaad niks mis mee. Vandaag hebben Stef Clement en Koos Moerenhout zich helemaal opgeofferd voor me. Terwijl ze makkelijk mee konden met de eerste groep. Deze week heeft het team mij ook geweldig geholpen. In de finales was Jos van Emden soms bijna te goed. Alleen jammer dat Tommie Leezer nu niet zo sterk is als vorig jaar rond deze tijd. Hij heeft de vorm nog niet. Maar we gaan samen echt nog wel wat doen dit jaar."

Morgen nog één kans. Twintig rondjes.
"Het parkoers in Adelaide ligt mij heel erg goed. Ik heb daar al eens gewonnen op hetzelfde traject. Maar ik moet eerlijk zijn, de kansen zijn niet heel erg groot. Team High Road is in de sprints hier voor iedereen een maatje te groot en Greipel is ook sterker dan ik. Maar dat betekent niet, dat ik niet kan winnen. Ik zou het heel graag, want de fans zijn geweldig hier. Ik krijg er iedere dag kippenval van."

Maandag keert de ploeg weer terug naar Europa. Wanneer zien we jou?
"Ik kom 10 februari. Mijn eerste race is de Ronde van de Algarve. Ik weet het, ook veel beklimmingen zoals Old Willunga Hill. Maar dat is goed voor me. Bovendien zijn er ook een paar sprintetappes. En dan kijken we vooruit naar de Belgische en Nederlandse semi-klassiekers. Dat zijn toch mijn wedstrijden. Zoals Kuurne-Brussel-Kuurne, die ik vorig jaar heb gewonnen, en Het Groene Hart. Ja, ik droom ook wel eens van een echte klassieker, maar we moeten reëel blijven." Meer lezen