Tour de France - (Giro) Weblog Gerben Löwik (9)

`Met mijn gezondheid gaat het gelukkig vooruit, maar nu is tot overmaat van ramp Denis verkouden geworden. Hij had het al in de klimtijdrit. Misschien dat dat ook zijn klassering verklaart. Na afloop heb ik het er met hem nog over gehad. `I have a cold, the same as you and Ardila`, zei Denis. `Maar het gaat weer een stuk beter met me`, was mijn antwoord. `Ja, maar dat heeft een week geduurd`, antwoordde Denis daar weer op. Natuurlijk helemaal waar. Maar ik baal er wel van, dat hij nu ook de klos is. Denis is onze man, nog steeds. Maar het wordt er niet makkelijker op.`

`De rustdag hebben we weinig tijd gehad om de wonden te likken. Het was een rustdag van drie keer niks. Een verplaatsing van, zoals iedereen eerst dacht, vijf uur. Nou, we zijn om negen uur in de bus gestapt en kwamen er om kwart voor vijf weer uit. Bijna acht uur reizen. De hele dag weg. We mochten vooraf kiezen. Met de auto of met de bus. De auto`s konden een stuk afsnijden via een paar bergpassen. Met de bus ging dat niet. Toch kozen we allemaal voor de bus. Minder vermoeiend en je hebt nog wat beweging. We hebben een film op gezet, maar dat werden er uiteindelijk zelfs vier.`

`Bij aankomst in het hotel stonden de rollers al klaar. Fietsen er op. Uurtje gereden. Daarna masseren, eten en naar bed. Je stelt je wel wat anders voor van een rustdag. Zeker met dat programma hier. De bergetappes zijn zo zwaar, niet normaal meer. Die tijdrit naar de Kronplatz voelden we ook nog de hele dag. Jammer genoeg zijn we daar Mathew kwijt geraakt. Verklaarbaar, want hij is een van de zwaarste jongens van het peloton. Heel zuur voor hem. Het deed ons allemaal pijn om afscheid te nemen. Ook jammer voor onze kansen, want vandaag, met zoveel sprinters al naar huis, had Mathew natuurlijk een leuke ereplaats kunnen rijden. Nu werd Bram achtste. Die heeft ook lef.`

`De etappe van donderdag heb ik al lang geleden in mijn routeboekje aangestipt. Een ideale rit voor een ontsnapping. Iedere vlucht zal heel moeilijk te controleren zijn. Er liggen echt kansen, maar zo denken er natuurlijk 140 man over. Ik weet niet hoe ik me morgen voel. Vandaag ging het alweer stukken beter. De afgelopen dagen had ik na iedere etappe hoofdpijn. Nu niet. Dat is dus een goed teken. Hoesten en proesten doe ik nog wel, maar wanneer ik me goed voel, zal ik zeker mee gaan doen in de vluchtpogingen.`

`Vandaag bleek ook weer hoe lastig het is om in dit stadium van de koers aanvallen te controleren. Het zag er op tv misschien allemaal eenvoudig uit, maar dat was het echt niet voor de sprintersploegen. Die hebben heel lang volle bak moeten rijden. Ze laten daarom ook geen al te grote groepen vertrekken. Twee of drie man dat kan nog net. Vijf renners krijgen al geen ruimte. Je zag het vandaag. Het waren er maar drie, maar het heeft vreselijk veel energie gekost om die terug te halen. Het is dus echt de moeite waard iets te proberen.`

GERBEN LÖWIK Meer lezen