Tour de France - (Giro) De Usain Bolt van de Raboploeg

Van naamloze tot wielerheld. Vincent Hendriks (foto) overkwam het in de laatste zeshonderd meter van de Giro d`Italia. De mecanicien redde de Girozege van Denis Menchov met een pijlsnelle actie toen de Rus onderuit gleed op het laatste rechte stuk. Als de Usain Bolt van de wielerwereld vloog hij over het spiegelgladde wegdek toen Denis Menchov was gevallen. Denis Menchov kwam Hendriks zondagavond nog even uitgebreid bedanken. En hij kreeg een dikke knuffel van mevrouw Menchov. "Dit is de dag van mijn leven en alleen maar omdat ik gedaan heb waar ik voor word betaald."

Je bent in een klap de held van de wielerliefhebbers in Nederland en Rusland. Realiseer je je dat nu ook?
"Jazeker, want ik word gek gebeld en krijg heel veel sms-jes. Ik weet niet hoeveel journalisten van kranten mij hebben gebeld. Net nog De Telegraaf. Heel raar gevoel. Vanochtend was ik nog Vincent Hendriks, mekanieker. En nu ben ik kennelijk het gesprek van de dag. Maar zelf heb ik alleen maar het idee dat ik gewoon mijn werk heb gedaan. Misschien dat dat nu in een roes en door de spanning een hele snelle indruk maakte, maar het was niet anders dan anders."

Hoe ging het in zijn werk?
"We hadden voor de start van Denis alle mogelijke opties al doorgesproken. Erik en Adri waren unaniem. `Wat er ook gebeurt, geen gedoe. We pakken meteen de reservefiets van Denis`. Bij iedere bocht voelde ik de spanning oplopen, want het wegdek spiegelde. Op dat laatste rechte stuk ontspanden we een beetje. En ineens gleed hij toch weg. Ik stond al die tijd in de aanslag om in te grijpen. Ik zag dat hij ging en ik was al uit de auto. Vraag me niet hoe ik die fiets zo snel van de auto af heb gekregen, want dat weet ik echt niet meer. Het ging in een flits. Die fiets die stond daar en die pakte ik zo mee. Al die tijd was ik slechts bang voor een ding, dat ik ook zou vallen. Het was op die plek spekglad. Het bos van Wallers in Parijs-Roubaix is er niks bij."

Het was in een paar seconden voorbij, maar Denis was de afspraak van de reservefiets kennelijk vergeten, want hij probeerde met alle geweld zijn andere fiets weer op te rapen.
"Ja, dat zag ik ook. Ik riep nog `Denis new bike`, maar hij was helemaal gefocust. Pas toen ik bijna bij hem was, kreeg hij het door. We hebben geen extra tijd verloren, want hij kon direct verder. De snelste pitsstop aller tijden op wielergebied? Ja, dat roept iedereen, maar ik vond het niet sneller gaan dan vaak het geval is."

Vervolgens reden Adri en Erik jou voorbij. Jij stond daar met de fiets.
"Dat gebeurde denk ik ook in een reflex. De finish was toch dichtbij en Denis had al weer snel snelheid te pakken. Toen heb ik de fiets opgepakt. Er was niks mee aan de hand, dus ben ik er op gesprongen en onder politiebegeleiding over de finish gekomen. Als laatste renner in de Giro. Dat vergeet je natuurlijk ook nooit meer. Vervolgens ben ik bedolven onder de knuffels. Van alles en iedereen. Denis zag ik pas toen hij terug was van de president. `You`re a great mechanic` zei hij."

En nu? De bekendste mecanicien ter wereld, maar jouw contract loopt af.
"Ja, dat klopt. We moeten nog praten. Ik ga er ook van uit dat dat nog gebeurt. Harold Knebel, de directeur, is hier ook. Volgens mij heeft hij me ook al geknuffeld. Het waren er zoveel. Ik kon het niet bijhouden. Het was hoe dan ook een mooie dag. De meest bijzondere in tien jaar. Eerst drie jaar bij het continentale team en nu al zeven jaar bij de profs. Ik was er ook beide keren bij toen Denis de Vuelta won. Maar ook twee jaar geleden in de Tour. Ik heb dus verdriet en uitbundigheid meegemaakt. De tijdrit in de Tour met de drie fietswissels van Rasmussen. Nee, dat was ik niet, maar Ruud Beurskens."

Ga naar het fotoalbum met prachtige foto`s van de ontknoping.