Tour de France - Geschreeuw en schraal bier voor Joost Posthuma

Joost Posthuma is tevreden over zijn Parijs-Roubaix, maar baalt voor Flecha. Weer zat Joost Posthuma in een kopgroep in Parijs-Roubaix. Maar deze keer was de groep groter en kon hij lang voorop rijden. In een monumentale koers als dit is dat toch net even wat specialer. "Om over kasseien te denderen, is behoorlijk pittig." Een mini-interview met Joost Posthuma.

Je kijkt voor jezelf vast tevreden terug op deze Parijs-Roubaix.
"Ja, volgens mij mag ik zeker een tevreden man zijn. Als er al vroeg een groep van twaalf gaat lopen, moet je er als ploeg altijd iemand bij hebben zitten. En vandaag zat ik erbij. Nu heb ik een paar jaar geleden ook al eens in de kopgroep gezeten, maar de groep was nu groter. Dan blijf je langer vooruit. Het was echter zeker wel zwaar. Ik had toch nog behoorlijk last van de naweeën van de val in de Ronde van Vlaanderen vorige week. Om dan over kasseien te denderen is behoorlijk pittig. Gelukkig hoef je voor de kasseistrolen niet te dringen als je in de kopgroep zit. Dat scheelt behoorlijk."

Toch zal de stemming in de ploeg minder zijn, nu Flecha in de finale viel.
"Om eerlijk te zijn: ik heb nog niet veel mensen van de ploeg gesproken. Normaal zie je elkaar in de bus als je gaat douchen, maar hier is het anders. Hier kiezen de meeste renners voor de nostalgische douches. Ik ook natuurlijk. Een monumentale koers als Parijs-Roubaix is, moet je natuurlijk op gepaste wijze afsluiten. Je bent blij dat je er bent en je moet het vollledig beleven. Maar het is zeker zuur dat Flecha gevallen is. Hij reed goed en zat erg goed geplaatst als hij op olie uitglijdt. Dat is tenminste wat ik begrepen heb. Dat is echt enorm balen."

Het publiek wordt steeds uitzinniger. Hoe gevaarlijk is dat voor jullie?
"Ja, dat is wel erg oppassen. Zeker als je in een grote groep rijdt. Zoals gezegd heb je er in de kopgroep iets minder last van. Op het laatst merk je er sowieso minder van. De kasseien zijn zo slopend dat je alleen nog met jezelf bezig bent en je ziet niks of niemand om je heen. Dus als er rijen dik mensen staan, zie je dat niet. Het enige dat je ervan meekrijgt, is dat je veel geschreeuw hoort en schraal bier ruikt."

Je staat aan het eind van een lang voorseizoen. Hoe kijk je erop terug?
"Als het goed is, rij ik volgende week de Amstel Gold Race. En daarna pak ik rust. Dan zit het voorseizoen er voor mij op. Maar ik ben er zeker tevreden over. Alleen vorige week was ik er flink kapot van dat ik gevallen was. Maar ik heb de Ruta del Sol gewonnen en een paar podiumplaatsen gepakt. Vandaag reed ik ook goed, dus zeker na deze Parijs-Roubaix kijk ik terug op een geslaagd voorjaar."
Meer lezen