Tour de France - Frans Maassen: ´Vlaanderen heeft alles´

Na een rijke loopbaan als profwielrenner draait Frans Maassen nu al weer een paar jaartjes mee als ploegleider bij het Rabo ProTeam. Bij de klassiekers gaat zijn hart sneller kloppen, want hij was een specialist op dat gebied. De Ronde van Vlaanderen staat daarbij bovenaan. Vlaanderens Mooiste van aanstaande zondag maakt veel los bij Frans. "Ik vind het gewoon zo`n machtig mooie koers. Alle facetten van de wielersport zitten erin." Een mini-interview met Frans Maassen over `Het gevoel van Vlaanderen`.  Bij de foto: Johan Museeuw klopt Frans Maassen in De Ronde van 1993.

Het gevoel van `Vlaanderen`, wat is dat?
"Dat is het gevoel dat je `s morgens opstaat en dat er iets belangrijks staat te gebeuren. Ik heb altijd het gevoel dat het WK het belangrijkste is, maar daarna komt bij mij toch wel het `Vlaanderen-gevoel`. Een hele kleine derde is de Amstel Gold Race, maar `Vlaanderen` is wel heel erg speciaal."

Wat maakt die koers zo speciaal?
"Het is een combinatie van Amstel Gold Race en Parijs-Roubaix. Er zit gewoon alles in. Je moet een heel complete renner zijn, wil je daar winnen. Ik vind het gewoon zo`n machtig mooie koers. Alle facetten van de wielersport zitten erin. Waaierrijden, kasseien rijden, verschillende soorten klimmetjes, kasseien klimmetjes, klimmen zoals ze in Limburg zijn en heel Vlaanderen staat op zijn kop. Dat maakt het ook heel speciaal. Ze hebben het dan over Dé Ronde. Ik stond deze week bij een oud-leraar van mij wat eten te bestellen. Zijn vrouw hoorde vertellen `zondag is Dé Ronde`. Ze zegt `wat is de Dé Ronde?` `Ja`, zegt die leraar, `Je weet toch wel wat Dé Ronde is.....?` Dat is in Nederland nog niet helemaal zo bekend als in België. Maar in België is het gewoon ingeweven met de cultuur. Heel België staat langs de kant en zeker met het weer wat we zondag hebben. Dan is het helemaal een feest."

Je bent zelf tweede geweest in Dé Ronde van 1993. Kun je die koers nog wat voor ogen halen?
"Ik was een van de favorieten. Op een klim die niet eens als zodanig geklasserd stond, demarreerde Museeuw vol. Ik sprong bovenop de Oude Weg mee. Museeuw was toen Belgisch kampioen. Dat was de grote favoriet zoals Boonen aanstaande zondag weer is. Ik mocht niet echt doorrijden van Jan Raas, omdat Edwig van Hooydonck met vier man erachter zat, met ook hele goede renners. De tactiek was vervolgens eigenlijk om druk van achter uit te zetten. Zoals we dat dit seizoen al eerder gehoord hebben.... Van Hooydonck demarreerde van achter mij. Om de druk op Museeuw op te voeren. Ik kwam op een gegeven moment niet meer op kop."

Dat zorgde natuurlijk voor de nodige commotie?
"Jazeker. Ik werd vreselijk uitgefloten door alle Belgische mensen op De Muur. `Verschrikkelijke vuile Hollander`, riepen ze. Er werd ook gespuugd. Op een gegeven moment ben ik toch een beetje gaan meerijden. Ik had wel een goed gevoel, dat ik toch een kans maakte tegen Museeuw. Ik had ook inderdaad minder kopwerk gedaan, maar Van Hooydonck kon de sprong naar ons toch niet maken. Dus we bleven met zijn tweeën voorop. Ik had de bedoeling om hem vast te zetten in de hekken, maar dat lukte niet echt. Museeuw won de sprint toch nog redelijk makkelijk. Achteraf gezien houd ik daar toch wel een goed gevoel aan over. Want ik heb alles gedaan wat ik moest doen. Maar ik kwam met een man naar de finish die sneller was dan ik."

Wel ereplaatsen, maar nooit gewonnen. Steekt dat nog?
"Dat valt wel mee. Alles bij elkaar was het wel een wedstrijd die me goed lag. Ik ben ook twee keer vijfde geworden. Eén keer ben ik gevallen. Toen lagen we drie minuten voor op Van Hooydonck, die die dag de wedstrijd wel won. En een keer hebben we een grote fout gemaakt terwijl we met onze ploeg topfavoriet waren. Maar Van Hooydonck werd derde en ik vijfde. We lieten twee man lopen. Thomas Wegmüller en Jacky Durand. Die pakten 21 minuten en wij reden er nog achttien of negentien vanaf. Die mannen bleven dus voorop. Alles bij elkaar was het wel een wedstrijd waar ik speciale gevoelens bij had en die me ook wel erg goed lag. Ja, ik heb hem nooit kunnen winnen. Helaas. Dus nou ik het zelf nooit heb kunnen doen, hoop ik dat een van onze renners het gaat doen. Dan is het gevoel erbij net zo mooi als dat je zelf wint."