Tour de France - (California) Drie man verprutsten alle kansen

Winnen doet Grischa Niermann heel zelden. Donderdag was er in de Tour of California zowaar een kans voor de weinig opvallende, maar altijd zo nuttige kracht in het Rabo ProTeam. Hij maakte deel uit van de vlucht van de dag. Een aanval met perspectief bovendien. Het werd uiteindelijk op het nippertje helemaal niks. In de laatste vijftig kilometer was de samenwerking volledig zoek in de vluchtgroep. "Als je met zijn zessen bent en er zijn er drie die vinden dat ze niets hoeven te doen, dan wordt het natuurlijk niks."

Lars Boom zei woensdag na zijn monsterontsnapping, dat hij ondanks alles een leuke dag had gehad. Hoe denk jij daar nu over?
"Dat Lars gelijk heeft. Ik heb hetzelfde gevoel. Je hebt in een kopgroep tenminste wat te doen. In het peloton is het bovendien ook niet alles. In een etappe zoals vandaag zal ik daar ook stevig afzien. Dus maakte het qua inspanning niet zo vreselijk veel verschil. Dan rijd ik liever voorin. In deze ambiance en in deze koers is dat een prettige ervaring. Dat we uiteindelijk niet voorop blijven, doet aan mijn beleving niet zoveel af."

Het zag er redelijk kansrijk uit op een gegeven moment, maar van samenwerking was ineens geen sprake meer. Hoe kwam dat?
"Tsja, als er van de zes man voorop drie ineens denken dat ze niet meer mee hoeven te draaien, dan is het natuurlijk snel gebeurd. Op vijftig kilometer van de finish gingen ze al demarreren. Ik snap dat niet. Alleen red je het zeker niet. Wij hadden als groep de meeste kansen om voorop te blijven. Doe dan mee en probeer het in de laatste kilometers. We hebben nog geprobeerd op ze in te praten, maar het was zinloos. Ze verscholen zich achter opdrachten van hun ploegleiders."

Maar het was een keuze tussen een kleine kans en helemaal geen kans. Daar kun je dan toch bijna geen begrip voor opbrengen?
"Ach, het is ieder zijn recht om te denken en te doen wat hij wil in een aanval. Maar nu won niemand van ons zessen. Dat kon je al aan zien komen, toen de klad er ineens in kwam. Ik heb het op het laatst ook nog geprobeerd. Maar toen was de fut er intussen wel uit. Day kwam nog over me heen en die had in de ontsnapping nou net helemaal niks uitgevoerd. Logisch dat hij nog over had. Maar hij redde het uiteindelijk ook niet. Precies, een keuze tussen een kleine kans en helemaal geen kans."

Maar met Mark Renshaw in de groep was het toch een moeilijk verhaal geworden. Hoe had je die kwijt gespeeld.?
"De laatste twee kilometer gingen slepend omhoog. Als we allemaal ons deel van het werk hadden gedaan, waren we voorop gebleven en hadden we op die klim allemaal dezelfde kansen gehad. Ik had in elk geval niet het gevoel dat Renshaw ondanks zijn sprinterskwaliteiten in de groep de te kloppen man was. Ik had mijn tactische plan al klaar liggen. Ik was zeker niet de minste van de zes. Maar onderweg deed Renshaw ook niet al teveel. Die zat zich ook te sparen. Het waren er gewoon teveel in ons groepje. Ze speelden met hun eigen kansen. Dat bleek wel."

Buiten die aanval van vandaag, hoe gaat het nu met jouw vorm?
"Hier in Californië wordt het weer beter. Na Luik-Bastenaken-Luik heb ik een week rust gehad en daarna ben ik ziek geworden. Vorige week ben ik hier met niet al te beste benen naar toe gekomen. Ik heb deze ronde echt nodig. Ik hoop op de Tour en wil hier weer ritme op doen ennaar een goede vorm toegroeien. Tot nu toe gaat het goed, want ik verbeter hier dagelijks."