Tour de France - Bauke Mollema: ´Ik had pap in de benen´

Hij heeft dit seizoen een abonnement op lange ontsnappingen, maar het echte succes wil nog niet vlotten voor Bauke Mollema (foto). Dinsdag reed hij in de Ronde van het Baskenland weer in de voorste gelederen. Mollema wilde eens zien hoe ver hij kon komen na de zo geslaagde eerste etappe van maandag. Het werd echter een teleurstelling. "Ik voelde me al heel snel niet goed. Ik kon amper eten en bijna niet drinken. In de finale had ik pap in de benen. Het ging echt niet meer." Een mini-interview met de avonturier van de dag.

Je hebt een bewonderenswaardige etappe gereden, maar aan het einde wilde het niet meer. Wat is er gebeurd?
"Ik was gewoon volstrekt leeg. In het begin ging het nog. Nadat Trofimov en Taaramae waren weggereden, ben ik er samen met Vásquez naar toe gesprongen. Toen had ik nergens last van. Maar daarna voelde ik me al heel snel niet goed. Ik kon amper eten en bijna niet drinken. In de finale had ik pap in de benen. Het ging echt niet meer."

De hongerklop dus?
"Ja helemaal. Niets meer en niets minder. Ik had nergens zin in. Eten niet en drinken ging ook nauwelijks. Uiteindelijk heb ik er nog een paar gelletjes in kunnen proppen, maar dat was veel te weinig voor zo`n etappe. Dat de brandstoftank leeg zou raken, zat er al die tijd al aan te komen, maar je probeert het toch. Je weet nooit hoe ver je nog komt. Maar op de laatste klim ging het echt niet meer. Ik was gewoon helemaal op en leeg."

In Castilla y Leon ging het ook niet helemaal super. Wat was daar aan de hand?
"Dat was iets heel anders. In Castilla y Leon voelde ik me niet ziek, maar ik kon daar niet diep gaan. Dat was iets totaal anders dan vandaag. Vandaag voelde ik me gewoon niet lekker. Dat was niet het geval in Castilla. Misschien heb ik nu toch iets onder de leden wat er nog uit moet komen."

Na Castilla y Leon heb je een bloedonderzoek laten doen. Wat is daar uit gekomen?
"Helemaal niks. Mijn bloed was prima. Dus kun je allerlei zaken uitsluiten. Wellicht waren het toen gewoon een paar mindere dagen. Na gisteren dacht ik dat helemaal zeker te weten. Want in de eerste etappe hier ging het heel goed. Ik kreeg weer vertrouwen. Het ging bergop goed en ik kon doortrekken. Dat was prima voor de moraal. Vandaag niet. Op een gegeven moment had ik spijt dat ik was mee gegaan. En dan blijven die laatste twee nog weg tot de finish..... Dat maakt het nog extra zuur. Of het peloton harder had gereden als ik erbij was gebleven? Wellicht. Het viel inderdaad op, dat de jacnt ineens ophield, maar je weet nooit."