Tour de France - ´Ik had al gezien dat wij de besten waren´
Steven Kruijswijk zet met nationale titel kroon op een al ´ijzersterk seizoen´. De laatste maanden ging het erg goed met Steven Kruijswijk (foto) in het rondewerk. In april baarde hij opzien door in de zware Settimana Lombarda zij aan zij met Danilo di Luca zware cols op te rijden. Een twaalfde plaats in het eindklassement was een knap resultaat. Enkele weken geleden werd de 22-jarige Brabander tweede in de eindklassering van de Thüringen Rundfahrt. Prima uitslagen, maar een overwinning bleef uit. Tot zaterdag. In Heerlen werd hij nota bene Nederlands kampioen. "Ik heb er lang op moeten wachten, maar dit is natuurlijk wel de hoofdprijs."
Je draait een prima seizoen, maar een echt hoogtepunt ontbrak nog. Hoe groot is nu de ontlading?
"Misschien moet die nog komen. Ik leefde al weken naar een overwinning toe. Een paar keer greep ik er net naast, zoals in Thüringen. Daar kwam ik een paar tellen tekort. Maar als het dan uiteindelijk lukt op het Nederlands kampioenschap is de voldoening enorm. Ik heb het gevoel, dat ik dit dik heb verdiend. En zeker niet gestolen."
Al weken zo goed rijden, maar niet winnen. Ging dat aan je knagen?
"Een klein beetje. Je hikt er wat tegen aan. Maar ik ben geen veelwinnaar. Ik kan wel een aantal dingen goed. Mijn tijdrit is prima. Bergop ga ik goed mee. Maar sprinten is niet mijn grootste kwaliteit. Ik moet in een klein groepje aankomen of solo. En die kansen zijn er niet zoveel. Dus frustrerend was het niet. Je moet ook realist blijven en je eigen kwaliteiten kennen."
Je rijdt voor een ploeg met veel kandidaten voor de titel. Hoe was de rolverdeling vooraf?
"Die was er niet. Iedereen ging met gelijke kansen van start. We hebben inderdaad zoveel mannen in de ploeg die hier kunnen winnen, dat het een sterk punt is van de ploeg om meerdere ijzers in het vuur te houden. We zien wel hoe de koers loopt, spraken we van tevoren af."
En dan kom je al snel in de kopgroep met vier ploeggenoten. Wat toen?
"De andere ploegen gingen ons aan zitten kijken. Wij hebben een tijdje met zijn vijven het werk gedaan, maar Nico zei dat we het anders moesten aanpakken, want zo zou het natuurlijk niet goed eindigen. Het was voor mij wel duidelijk dat wij de besten in de kopgroep waren. We moesten de anderen onder druk gaan zetten. Op dit parkoers weet je dat de besten dan vanzelf boven komen drijven en dat gebeurde dus ook."
En toen een prachtige beloning na de laatste sterke maanden en na het ongelukkige 2008 voor jou.
"Dat is nu inderdaad helemaal goed gemaakt. Vorig jaar heb ik grotendeels gemist door een blessure (operatie beenslagader - red). En nu gaat het steeds beter. Ik heb een dikke stap gezet. Volgend jaar ben ik espoir af. Hoe het nu verder gaat? Dat weet ik niet. Eerlijk gezegd, wil ik me daar nu nog niet mee bezig houden. Het seizoen is nog in volle gang en ik heb het nu goed naar mijn zin bij het Continental Team." Meer lezen
Je draait een prima seizoen, maar een echt hoogtepunt ontbrak nog. Hoe groot is nu de ontlading?
"Misschien moet die nog komen. Ik leefde al weken naar een overwinning toe. Een paar keer greep ik er net naast, zoals in Thüringen. Daar kwam ik een paar tellen tekort. Maar als het dan uiteindelijk lukt op het Nederlands kampioenschap is de voldoening enorm. Ik heb het gevoel, dat ik dit dik heb verdiend. En zeker niet gestolen."
Al weken zo goed rijden, maar niet winnen. Ging dat aan je knagen?
"Een klein beetje. Je hikt er wat tegen aan. Maar ik ben geen veelwinnaar. Ik kan wel een aantal dingen goed. Mijn tijdrit is prima. Bergop ga ik goed mee. Maar sprinten is niet mijn grootste kwaliteit. Ik moet in een klein groepje aankomen of solo. En die kansen zijn er niet zoveel. Dus frustrerend was het niet. Je moet ook realist blijven en je eigen kwaliteiten kennen."
Je rijdt voor een ploeg met veel kandidaten voor de titel. Hoe was de rolverdeling vooraf?
"Die was er niet. Iedereen ging met gelijke kansen van start. We hebben inderdaad zoveel mannen in de ploeg die hier kunnen winnen, dat het een sterk punt is van de ploeg om meerdere ijzers in het vuur te houden. We zien wel hoe de koers loopt, spraken we van tevoren af."
En dan kom je al snel in de kopgroep met vier ploeggenoten. Wat toen?
"De andere ploegen gingen ons aan zitten kijken. Wij hebben een tijdje met zijn vijven het werk gedaan, maar Nico zei dat we het anders moesten aanpakken, want zo zou het natuurlijk niet goed eindigen. Het was voor mij wel duidelijk dat wij de besten in de kopgroep waren. We moesten de anderen onder druk gaan zetten. Op dit parkoers weet je dat de besten dan vanzelf boven komen drijven en dat gebeurde dus ook."
En toen een prachtige beloning na de laatste sterke maanden en na het ongelukkige 2008 voor jou.
"Dat is nu inderdaad helemaal goed gemaakt. Vorig jaar heb ik grotendeels gemist door een blessure (operatie beenslagader - red). En nu gaat het steeds beter. Ik heb een dikke stap gezet. Volgend jaar ben ik espoir af. Hoe het nu verder gaat? Dat weet ik niet. Eerlijk gezegd, wil ik me daar nu nog niet mee bezig houden. Het seizoen is nog in volle gang en ik heb het nu goed naar mijn zin bij het Continental Team." Meer lezen